Wat is jouw grootste uitdaging als het om schrijven gaat?

“Het was een raar jaar’. 
“Fijn dat we afscheid hebben kunnen nemen van dat rare jaar.”
“Het was wel raar hè?” 

Niet een vreselijk jaar. Een K..jaar. 
Een jaar waarin alles verstjeerd werd. 
Een uitzichtloos jaar. 

Maar ‘raar’. 
Alsof mensen niet wisten wat ze ermee aan moesten, en dan maar op ‘raar’ uitkwamen.
“Ja, ik weet het ook niet, maar het was wel raar….”

Is het een onvermogen om uit te drukken wat je werkelijk vindt? 
Een beperkte woordenschat?
Of praten we elkaar gewoon na?  

Raar. 
Alsof er geen andere bijvoeglijke naamwoorden zijn die uitdrukken wat je vindt en voelt. 

Ik begeleid auteurs en die hebben ook allemaal zo hun eigen stokpaardjes. 
Eén woord waar ik 100 keer een streep doorheen heb moeten zetten is ‘verschrikkelijk’. En uiteraard ‘bijzonder’ en ‘erg’. 
Bijvoeglijke naamwoorden doen niet zo heel veel. Het is vaak een onvermogen om een sfeer goed neer te zetten. Dan wordt uit nood maar een bijvoeglijk naamwoord uit de kast getrokken. 

Kamp jij ook met clichés in je teksten?
Of loop je tegen heel andere zaken op?

Medio februari lanceer ik mijn nieuwe copywriteprogramma. 
Omdat ik weet dat heel veel ondernemers moeite hebben om zich online goed te profileren. 
Je hebt de knop van de nieuwsbrief en social media gevonden. 
Maar wát moet je dan precies schrijven? 
Als je eerlijk bent, is het toch vaak een worsteling. 

Wat is jouw grootste uitdaging? 

Dat je niet weet waar je over moet schrijven?
Dat je niet goed onder woorden kunt brengen wat je bedoelt?
Dat je helemaal niet kan schrijven en er zelfs een bloedhekel aan hebt? 
Dat je na 4 of 5 keer schrijven niet meer weet hoe je je nieuwsbrief vol krijgt?
Dat je nooit respons krijgt op je nieuwsbrief of posts? Of maar heel beperkt?
Dat je niet durft te zeggen wat je werkelijk vindt?
Dat je heerlijk neutraal en keurig blijft en dus niets en niemand raakt?
Dat je alleen maar kunt vertellen wat voor jou alleen belangrijk is,  jouw product & jouw dienst? 
De me, myself and I teksten. 
Dat je denkt dat je niet goed kan schrijven?
Dat je je eigen ‘stem’ niet kunt vinden?
Of ontbreekt je simpelweg de moed en ga je in armoede maar doen wat je concurrent doet? 

Wat zie ik over het hoofd? 
Wat is jouw grootste uitdaging als het gaat om schrijven? 
Stuur me vandaag even een mail op: info@lidwienjansen.nl

Gisteren had ik een interview met een van mijn leermeesters, de beste in zijn vak hier in Nederland. 
Ik vertelde hem dat ik eindelijk, na jaren, heerlijk los ben gegaan met mijn eigen stem. 

Ik schreef namelijk, een jaartje of 25 maar, voor Jan en alleman alles wat ze maar wilden.
U vraagt wat wij draaien.  
Speechje hier, nieuwsbrief daar. Magazine zus en videoscriptje zo. 
Allemaal braaf, keurig en goed. Maar zouteloos. Vandaag strategie A, morgen strategie B. Ook al stonden die lijnrecht tegenover elkaar. 

Het werd de dood in de pot. 
Na 25 jaar kon ik het niet meer opbrengen. 
En ben ik gaan schrijven voor jou, ZZP’er en MKB’er. 
En werk ik met je zodat je zelf ontdekt hoe je schrijft als een prof. 
Hoe je high level content creëert, soepeltjes en eenvoudig. 

Ik werk supergraag met jou. 
Omdat jij als ZZP’er of MKB’er de moed hebt om met beperkte middelen alles in te zetten. 
Je geen budgetten hebt van 60.000 euro voor een videootje of 77.000 euro voor het inhuren van een presentatiegroep of reputatiegroep. Met 5 vergaderingen met 10 mensen vooraf.

Omdat je gewoon doét. Wérkt. En leert en investeert zonder poeha. 
Je het zout der aarde bent.  

Dankzij mijn leermeester -waar ik overigens echt veel in heb geïnvesteerd, dat was ff wat, niets komt vanzelf!- heb ik mijn eigen stem weer gevonden.
En dat geef ik graag aan je door. 
Zodat je weer sjeu geeft aan wat je doet, aan je leven.
Je jezelf laat zien. Je licht laten schijnen. 
Dat is altijd mijn doel geweest. Je bent geen suf grassprietje en het leven is kort. Superkort. 

Ik heb klanten die jaren succesvol bezig zijn en altijd heel fijn en goed hun werk deden. 
Maar zichzelf daarbij niet lieten zien. 
Going trough the motions, heet dat in mooi Nederlands. 
Ze weten ook wel dat ze daarmee dingen lieten liggen. 

Een duwtje. Dat is alles wat ze nodig hebben. 
Soms duurt het een paar weken voor dat ze echt springen. 
Soms een paar maanden voordat ze hun visie laten zien. 

En dat ‘visie’ klinkt weer heel groot. 
Maar ik maak dat graag klein, behapbaar en concreet.
Want aan holle woorden heb ik een broertje dood. 
Of een dooie broer, zoals een Spaanse collega ooit zei. 

In mijn copywriteprogramma ontdek je hoe je lekker schrijft. 
Maar je ontdekt eigenlijk jezelf. En goed kijken naar je omgeving, je klanten. 
Daar worden je klanten heel blij van en jij ook. En je portemonnee nog meer.

Ondertussen, mail mij even welke vragen jij hebt als het gaat om schrijven, nieuwsbrieven, blogs, posts gaat. Je mag heel eerlijk zijn en het blijft tussen jou en mij.

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *