Meesterschap komt niet zomaar…

In zijn Franse boerderij lagen ze in rijen van 10: Karel Appel, Jean Cocteau, Bart van der Leck, Henri Matisse en Picasso. Geert Jan Janssen kon zó goed schilderen, kopiëren eigenlijk, dat hij zelfs in de cel mocht doorgaan met zijn schilderwerk. Tegenwoordig resideert Geert Jan in een kasteeltje in Utrecht al waar je op bestelling een Rembrandt ofzo kunt afhalen. Hij signeert nu met zijn eigen naam. 

De biografie van Geert heb ik een tijd geleden gelezen. Omdat ik graag biografieën lees, vooral over zogenaamde criminelen. Ik heb enorm gelachen toen Geert Jan beschreef hoe hij de vellen van zijn nieuwste Karel Appels liet drogen. Hij had ze losjes op het gras van zijn tuintje gelegd. Een windhoos verspreidde alle Appeltjes to be over de omliggende aangeharkte tuintjes van het brave wijkje. Toch een paar miljoen letter over de schutting.

Het papier oud doen lijken, was de grootste uitdaging. “Verouderen is nog niet zo makkelijk. Daarvoor gebruikte ik wel doeken die ik op de rommelmarkt kocht, die schuurde ik een beetje af en daar deed ik dan mijn schilderij op. De zon werkt snel verouderend, je kunt een oventje pakken, het doek over de rand van de tafel heen en weer schuren, een hand stof erin gooien, stofzuigerzak, een beetje schoenpoets door de vernis. Zulk soort dingen.”

De kunsthandelaren aan wie Janssen verkocht, wisten heus wel dat het certificaat van echtheid, ook niet kosher was. Maar handel is handel in Parijs en Nederland en de kunstwereld is niet zo braaf, al doen ze poepchic. Wie slaat nu een nieuw ontdekte Matisse af? 
Uiteindelijk belandde Janssen dus in de cel. Waar hij gewoon door mocht gaan met schilderen. De gevangenis zélf mooier maken, maar ook werk voor de directeur. De penitentiaire inrichting had immers een Meesterschilder in huis!

Meesterschap krijg je niet zomaar. Geert Jan Janssen had talent, maar ook uren en uren training achter de rug. Hij zou de beste leerling van Rembrandt zijn geweest. 

Wil je meesterschap over je teksten krijgen, vraag dan mijn gratis copywriterecept aan. (Als je dat nog niet hebt.) Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat ik een Rembrandt ben. Maar wel een Meester. Mijn beste compliment kreeg ik toen de hoofdredacteur van de Provinciale Zeeuwse Courant mij vergeleek met Carmiggelt. Ik was 22. Ik durfde niet naar Zeeland te verhuizen. Veel te ver weg. Ik was een enorme bangerik.

Het recept is gratis. Meesterwoorden waarmee je klanten wegjaagt. En nog meer woorden waarmee je ze aantrekt.
Klik op deze link: http://lidwienjansen.nl/shakermethode/

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *