Kunnen CEO’s ook nog gewoon praten?

 “Een bedrijf neerzetten met purpose to the core. Geen beter moment om een 
een total system change in de voedingsmiddelenindustrie te krijgen. 
Het moet wel op grote schaal, want “er is een well established 1,5 triljoen dollar industrie en die moet om. Met een bedrijf dat voice to the movement geeft.”

Aldus Kees Kruythoff, de CEO van Live Kindly, een bedrijf dat ons allemaal 100% plantaardig wil laten eten, of je nu wil of niet. 

Gisteravond heb ik een half uurtje geluisterd naar een speech van Kees, waarin hij 4(!) keer zegt dat hij 27 jaar ervaring heeft in de voedingsmiddelenindustrie, waarvan 6 jaar in de Raad van Bestuur van Unilever.

Sommige mensen hebben totaal geen schroom. Schroom die jij te veel hebt, lieve MKB-er en ZZP’er. Want ik moet je echt altijd over de streep trekken om meer van jezelf te laten zien. Niet op de Kees’ manier. Alsjeblieft niet. 
Maar wel op een manier die lekker scherp is met humor en actie enzo. Zonder poeha. 

Ik ben zó opgelucht dat ik geen ene jota meer te maken heb met corporate taal en CEO’s. Vroeger moest ik luisteren naar dit soort BS en er dan iets moois van maken. 
Maar vroeger was uiteraard alles beter, ook de CEO’s. 

Ik heb ooit een speech geschreven voor de CEO van een bedrijf dat nu onder vuur ligt in de publieke opinie, want tja, het geeft geen voice meer to the movement. 
Wel de afgelopen 100 jaar overigens, we hebben er veel welvaart aan te danken. Het was ooit ‘business as a good force‘. 
Pardon my English, ik citeer slechts Kruythoff.
Best een pijler onder de Nederlandse industrie, winstgevend enzo, maar te weinig purposeful (sic)Want iedereen moet ahead of the curve. 

Ik leverde de speech af in tijden dat er alleen fax was. De voorzitter van de RvB had geen fax thuis of kreeg hem niet aan de praat ofzo. Of ik de tekst even kon brengen?  
Het was winter, en op een zondagmiddag ging ik naar de duurste wijk in Amsterdam-Zuid om de tekst af te leveren. Glibberend door de sneeuw. Een tekst zonder BS Engels, dat kon toen nog. 

Terug naar Kees K.
Waar zijn passie vandaan komt om iets neer te zetten wat onmogelijk was? vroeg de interviewer. De vraag straalde het verkeerd soort bewondering uit van betaalde voorzitters in een bepaald soort sprekersbranche. Want met 20 miljoen in de pocket, het politieke establishment en top van Unilever achter je, is weinig onmogelijk, en scharen vele miljoenen zich achter je.
Wat Kees antwoordde? 
Dat het “allerbelangrijkste is dat supermarkten helemaal tipping point gaan zijn en courageous leadership tonen.”

Min eigen Maarten is 2,5 jaar geleden een start up begonnen. Met 0 euro geld, maar met veel tijd en aandacht. In de loop van de tijd hebben we er wat tegen aan gegooid en met 30.000 euro van mensen die in ons en ons product geloven zijn we verder zijn gegaan. 

Zo ben jij misschien ook wel begonnen? 
Vanuit huis. Een klein bedrijfspand. Toen wat groter. 
Ik hoorde het nog van een klant van mij die 20 jaar geleden in een een kleine studio begon, waar ze ook in sliep. 
Ondernemers die niet hoog van de toren staan te schreeuwen over ‘courageous leadership‘ Maar gewoon zuinig zijn geweest om te beginnen. Stapje voor stapje. Soms een grote misser hebben, maar toch gewoon doorgaan. En die niet worden overgenomen door een ex-Unilevermeneer die met een zak geld je bedrijf koopt.

Nog even het antwoord van Kees over zijn motivatie om plantbased bedrijven met andermans geld op te kopen. “Hij was helemaal voor business as a force for good. Totaal gefocust. En met een attractieve markt, een innovatief model en een superieur team, money will flow. Hij haalde zijn moeder er nog even bij. Die zei namelijk altijd:“never waste your talent and put your talent at service to society.”
Moeder Kruythoff had een vooruitziende blik en praatte al Engels tegen de kleine Kees na het knikkeren.  

Weet je wat mijn moeder vaak zei? 
“Gebakken lucht.”
En “altijd er iets van maken”.

Dat laatste zeg ik ook elke dag tegen onze kinderen. En tegen mezelf als ik wat in de tuin piel. Met AH plantjes met 35% korting, want ons ben nog steeds sunig. En ik vind het zielig dat die plantjes de vuilnisbak ingaan.
Ons voortuintje is piepklein, de boompjes beginnen maar net te groeien. Het leek eerst Quantanamo Bay, met hekken als tralies. We blijven er nog een maand of 7. Onze achtertuin is ook maar een heel klein lapje. “Maar toch iets van maken.”
Ik denk het elke dag. En geniet van het kleine groene paradijsje dat we met heel weinig geld gemaakt hebben.

Ik maak het niet mooier dan het is. 
Wel eerlijker. En zonder poeha. 

Wat zei jouw moeder altijd? En dan eerlijk hè? 
Geen Engels citaat uit je managementtraining.
Dan laat ik jou ontdekken hoe je eerlijk kunt communiceren. 
Ik bedoel praten. 
Lekker scherp en helder. Zodat je een ‘total accelerator kunt zijn, met een ongelooflijke insight.” 

9 juli start ik nog 1 keer het introprogramma Copywriting. 6 copywriterecepten en 1 keer toegang tot mijn online SHAKER®copywritestudio. 
Lekker scherp. Zonder Engelse BS.  

Je schrijft je hier in:
http://lidwienjansen.nl/shakermethode-introprogramma

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *