In de Brabantse klompenmaffia ligt het allemaal wat meer aan de oppervlakte

Bloed. We kunnen er niet tegen.Toch kijken Maarten en ik naar ‘Undercover’. Een Nederlandse serie op Netflix, over de drugslaboratoria in Brabant voor de pillenslikkers in deze wereld. 

We kijken niet alleen omdat Elise Schaap zo’n verrukkelijk dom gangsterliefje speelt.
Schaterlachend liggen we op de bank.
Ik probeer wat Brabants te spreken, zo naast Maarten op de bank, maar dat lukt mij niet. 
‘Met je blote velleke in de sauna.”

Ik blijf een randstedelijke typetje met een R waar ze hier erg om moeten lachen. 

We kijken ook omdat de Brabantse zware jongens zo volkomen rücksichtslos zijn.
“Dat je zo kan doen!”
Vast onze zwarte kant die wij niet onder ogen willen zien… 

Maarten ik proberen altijd superbeschaafd te doen. Dat zijn we ook natuurlijk.
De ballast van beschaving, heb ik het daar al niet eerder over gehad?
Je zal er maar last van hebben. 

Mijn hele leven heb ik mijn ogen uit gekeken naar mensen die het spel om de knikkers keihard spelen. 

Ik heb eens gewerkt bij een Amsterdamse modeketen, als bijbaantje. 
Een hele chique. Een familiebedrijf. 
De eigenaresse was volkomen op geld gefocust, de omzet per dag, dat was wat telde en voor de rest kon je wieberen. 

Wekelijks deed ze haar ronde om haar filialen te inspecteren. De maffiabaas herself. 
Ze dronk alleen koffie en was zo dun als een lat. Het enige wat telde waren euro’s. 
De filiaalmanager, de trouwe lieve hond die er al 20 jaar werkte, sidderde als een aal als ze kwam. 

Mijn verkooptargets haalde ik niet. De modekakmadam had niets aan mij. En ik had niets aan haar, behalve een schamel loontje. Dat ik beter ergens anders kon gaan verdienen. 

“Wat heb ik eraan?” is de vraag die continu speelt bij de mensen in Undercover. 
‘Welke deal kan ik maken, en is die gast wel te vertrouwen?”

Over dat vertrouwen, tja, dat moet je ‘voelen’. 

De rechterhand van de opperboss in Undercover gaat op zijn intuïtie af. 
We hebben de serie nog niet uitgekeken, maar hij voelt aan zijn water dat er iets loos is en probeert zijn baas te beschermen. Dat gaat helemaal mis natuurlijk.
De stille is al lang onder hen.

Vertrouwen in je teksten uitstralen is iets anders dan feiten en cijfers benoemen.  
Het gaat om verleiden. 

Jouw klanten willen het water in de mond voelen. 
En bij de kassa een paar duizend afrekenen. 
“Oh ja, maar die riem heeft een echt zilveren gesp, dat zie je, dat blijft altijd mooi, daarom is hij zo exclusief. Echt Italiaans design.”

Who cares. Ik doe ‘m. 
Ik heb er mijn hele leven wat aan. Dat werk.

Mijn dochter van bijna 17 draagt ‘m nu. 
En als ze ‘m om heeft, moet ik eraan denken. 
Het was een goede investering. 

Woensdag geef ik een webinar ‘meer business met betere copywriting.’ 
Klik maar ff hieronder als je meer klanten wilt. 

Geen klik die je hoort in Undercover en waar je van onder de bank gaat liggen. 
Maar een lekker fijn klikje dat jou verder brengt. 
In de Keiharde Koronawinter die voor de deur staat. 

https://schrijfpaleis.lidwienjansen.nl/meer-business-met-betere-copywriting/

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *