Het kleffe stel had veel geld kunnen opbrengen

  
NRC leert het ook wel. Heb net erg gelachen om het verhaal ‘Het kleffe stel had veel geld kunnen opbrengen.’
Fantastische kop, fantastisch verhaal. 
Een hele pagina, midden in Coronatijd, vluchtelingenproblematiek en hulpfondsengedoe. 
Wat kan ons het schelen, moet de redactie gedacht hebben. 
Een koppel hyacintrara’s uit Zundert die een hartverzakking krijgen vanwege een overvliegende luchtballon is veel en veel leuker. 
En gelijk hebben ze. 

Op pagina drie. 
De héle pagina van de krant.
Zo’n beetje de belangrijkste pagina. 

Het sterkt mij alleen maar in de gedachte dat mensen houden van fijne verhalen. 
Die heb jij ook, alleen houd je ze voor je. 
Of je denkt dat het niet zo interessant is. 
Vertelt alleen maar serieuze stuff. 
Je mietert doodsaaie content op de deur en gaat dan weer weg. 
Terwijl mensen je willen leren kennen. En geamuseerd willen worden. 

Het was een fijn verhaal wat ik net las.
Het deed mij denken aan een vriendin van mij met wie ik studeerde. Zij wilde dolgraag een papegaai, maar dat mocht nooit van haar moeder. Het eerste wat ze deed toen ze de deur uit was, was uiteraard een papegaai kopen. Kobus. 
’s Avonds moesten we pagepaaienkleren aan, want dan vloog Kobus door de kamer. 
En je wilt geen poep op je nieuwe bloesje. 

Helaas zijn het nogal moeilijke beestjes. Inderdaad, zenuwenlijers. Dat blijkt wel weer uit het kleffe stelletje uit Zundert die het baasje een grote schadepost van 100.000 euro ofzo bezorgden omdat ze beetje bang zijn voor een luchtballon die over het huis vliegt.  

Kobus moest helaas niets van mijn vriendin weten. Had ze net 1000 gulden van haar bij de supermarkt verdiende geld uitgegeven, werd ze volledig door Kobus genegeerd. Hoeveel aandacht ze ook gaf. Welke lieve woordjes ze in zijn oren fluisterde. 

Hij had een hekel aan vrouwen. 
Dat zei de fokker. 

Maar hij had nog een oplossing: er moest er nog een bij, opgevoed door een vrouw en die zou waarschijnlijk dan naar mijn vriendin trekken. Dan zou Kobus ook wel bijtrekken.
Helaas, ook de tweede trok meer naar mannen dan naar ons. 
Toen was mijn vriendin nog een keer 1000 gulden armer en zat ze met twee papegaaien. 
Die best heel oud kunnen worden. Een jaar of tachtig.

Hoe weet je welk advies je moet opvolgen? 
Wat is verstandig?
Voor je het weet zit je 80 jaar met twee papegaaien in je huiskamer. 
Elke avond je papegaaienkleren aan. 
Woon je in Lelystad (zoals ik ooit), waar je niet dood gevonden wil worden. (sorry Lelystadianen, not my type of town) 
Trouw je met de verkeerde man of vrouw.
Of maak je een boek dat niemand wil hebben.
En blijven de dozen in de gang blijft staan. 
Zonde van al je geld. 

Ik gaf net advies aan businesscoach. Hij had een supersaaie titel bedacht voor zijn boek. Ik kreeg er een erg studieboekgevoel van. Terwijl het een gave, leuke bruisende coach is. 
Maar een cover als een studieboek? 
Die inspireren niet. En verkopen niet. Daar blijf je mee zitten. 
Die zetten scholieren zo snel mogelijk op socials om ze te verkopen als ze het diploma in de zak hebben.Of als ze er achter komen dat ze de verkeerde studie hebben gekozen, in oktober, november. 
Je moet voor de grap eens kijken op Twitter in juni, juli. 

Nuttige doch saaie covers, 
Waar je je portemonnee niet voor gaat trekken. Dat wil je niet. 
Je zult moeten opvallen in het aantal boeken dat dagelijks verschijnt. De lezers midden in de roos moeten raken. Met mooie verhalen (ja dat is een ander chapiter, daar vertel ik later wel over), en inspirerende covers. 

Helaas lag het boek van de businesscoach al bij de drukker. 
Hij gaat even nadenken wat hij aan doen de volgende keer, want hij heeft een nog meer in de planning. 

Daarom heb ik ook een boekcoverwasstraat gepland. 
Voor als je met je boek bezig bent. 
Of als je met een boek zit wat niet verkoopt. 

Vorige week gingen ondernemers voor het eerst door mijn wasstraat. En ik heb supergave testimonials ontvangen. Ik heb ze net op de website gezet. https://boekcover.lidwienjansen.nl. Kijk maar even. Ik ben er echt echt heel blij mee.

Als je soms niet direct bij de hand genomen wordt, dan gaat het eeuwen duren. 
Net zo lang als een papegaaienleven. Dat weet je zelf ook wel.

Oh ja, ik geef garantie. Mocht je het niets vinden, krijg je je geld terug. 
Daar kunnen papegaaienfokkers nog wat van leren.

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *