Blog

Je aanbod plemp je op de deurmat als een pak melk bij de kassa.

Ik kon godzijdank uitslapen. Elke zaterdag zat ik van 11-2 achter de kassa bij AH. |De hele dag? Geen denken aan. Het was de tijd dat er nog geen scan was. Op het artikel moest je het witte stickertje vinden met het prijsje en dat dan intoetsen op de kassa. Mijn geld kreeg ik uitbetaald in een halftransparant knisperig zakje. Het is maar 40 jaar geleden hoor. Het was dodelijk saai. Soms kwam er een jongen in de rij staan die een oogje op mij had. Dan werd het even spannend. Ik zag ze staan en dacht meestal ‘oh nee’. Zo’n schichtige puisterige jongen. Met één

Verhalen, vergelijkingen en voorbeelden

 Iedereen heeft een leermeester. Behalve Rembrandt ofzo. En dan nog. Rembrandt bleef zichzelf vernieuwen en ontdekken. Wie denkt dat hij alles “helemaal op eigen krachten doet en door

Lees meer »

BLoedirritant …

 “Hoe lang doe jij de gehaktballen nu Luud?”De vriendin van mijn moeder had toch minstens 20 jaar de opengesperde bekjes van haar 5 kinderen gevuld,

Lees meer »

Bidden voor Stalin

‘Bidden voor Stalin’ Het zit al de hele tijd in mijn hoofd. Sinds ik een deelnemer uit mijn programma sprak. Een oudere ambitieuze ondernemende dame die in

Lees meer »